Lapończycy stanowią najmniejszą liczebnie ludność pierwotną (inne grupy to Indianie w Ameryce Północnej, Aborygeni w Australii, Maorysi w Nowej Zelandii i Eskimosi na Alasce i Grenlandii). Łącznie szacuje się, że jest ich 50-60 tysięcy, z czego około 15 tysięcy mieszka w Szwecji. Ojczyzna Lapończyków, którą nazywają Sápmi, obejmuje wszystkie ziemie na północ od koła podbiegunowego w Norwegii, Szwecji, Finlandii i Półwysep Kolski. Tradycyjnie utrzymują się z hodowli reniferów. Pastwiska zajmują aż 35 procent łącznej powierzchni Szwecji. Dawniej pędzili zwierzęta pieszo lub na nartach, wykorzystując do pomocy psy. Dzisiaj nie obywają się bez skuterów śnieżnych, motocykli i helikopterów. Prócz hodowli reniferów na kulturę lapońską składa się język (rzecz jasna, lapoński, inaczej: saami) i rękodzielnictwo – wyroby z brzeziny, skór i poroży reniferów. Parki narodowe i rezerwaty przyrody w szwedzkiej Laponii trafiły na listę światowego dziedzictwa kultury UNESCO pod nazwą Sápmi. „Same” to po lapońsku „człowiek”. „Sápmi” odsyła do kraju Lapończyków i mieszkających w nim ludzi. Lapończycy mówią o sobie „naród słońca i wiatru”.Z informatora ”Szwecja & Szwedzi”,Instytut Szwedzki, 2004 r.